Baza wiedzy

CRU JSFP dla pracownika merytorycznego: co sprawdzić przed zawarciem umowy, zleceniem usługi albo złożeniem zamówienia?

Praktyczny przewodnik dla pracownika merytorycznego: jakie dane i dokumenty zebrać przed zawarciem umowy, zleceniem usługi albo złożeniem zamówienia, żeby sprawa mogła bezpiecznie przejść kwalifikację do CRU JSFP.

17 min czytania

CRU JSFP nie zaczyna się w chwili publikacji informacji w systemie. W praktyce najwięcej błędów powstaje dużo wcześniej: przy opisie potrzeby, wyborze wykonawcy, ustaleniu wartości, źródła finansowania, daty zawarcia albo zakresu danych, które można bezpiecznie ujawnić.

Dlatego pracownik merytoryczny często odgrywa w procesie większą rolę, niż wynika to z formalnego podziału zadań. To on zwykle jako pierwszy wie, co jednostka chce kupić, komu zlecić usługę i jakie dokumenty pokazują, jak naprawdę doszło do zawarcia umowy.

Stan opracowania: 6 lipca 2026 r. Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Centralny Rejestr Umów JSFP nie jest wyłącznie problemem działu zamówień publicznych, radcy prawnego, księgowości albo osoby technicznie publikującej dane w systemie. W praktyce wiele błędów powstaje dużo wcześniej — na etapie przygotowania zakupu, opisu potrzeby, wyboru wykonawcy, zebrania danych kontrahenta, ustalenia wartości umowy, źródła finansowania albo daty zawarcia.

Dlatego pracownik merytoryczny ma w procesie CRU JSFP większe znaczenie, niż może się wydawać. Nawet jeżeli sam nie publikuje informacji w Centralnym Rejestrze Umów JSFP, to często jako pierwszy wie:

  • co jednostka chce kupić, zamówić albo zlecić,
  • kto ma być wykonawcą,
  • jaka jest wartość umowy lub zamówienia,
  • kiedy doszło do zawarcia umowy,
  • jaki jest okres realizacji lub obowiązywania,
  • z jakiego źródła zakup ma być finansowany,
  • czy w sprawie występują dane osobowe, tajemnica przedsiębiorcy, informacje techniczne albo inne elementy wymagające ostrożności.

Prawidłowa obsługa CRU JSFP zaczyna się więc nie w momencie publikacji danych, lecz już przy przygotowywaniu umowy, zamówienia, zlecenia, formularza zakupowego, akceptacji oferty albo korespondencji z wykonawcą.

Najkrótsza odpowiedź

Pracownik merytoryczny nie musi samodzielnie przesądzać, czy dana sprawa na pewno podlega CRU JSFP. Powinien jednak umieć zatrzymać sprawę na odpowiednio wczesnym etapie, zebrać dane źródłowe i oznaczyć sytuacje ryzykowne.

  • najpierw trzeba ustalić, czy sprawa w ogóle może być umową objętą CRU JSFP,
  • trzeba odróżnić datę zawarcia od daty faktury, płatności albo realizacji,
  • trzeba sprawdzić formę zawarcia umowy oraz możliwe wyłączenia,
  • dane do publikacji należy oddzielić od danych pomocniczych zbieranych tylko wewnętrznie,
  • już na etapie przygotowania sprawy warto oznaczać wątpliwości dotyczące prywatności, tajemnicy przedsiębiorcy, bezpieczeństwa i planu finansowego,
  • wątpliwość nie jest błędem — błędem jest przekazanie dalej niezweryfikowanych danych.

1. Od kiedy stosuje się obecny reżim CRU JSFP?

Obecny reżim CRU JSFP dotyczy umów zawartych od 1 lipca 2026 r. Nie chodzi tylko o to, że od tej daty działa publiczny dostęp do danych. Znaczenie ma również rzeczywista data zawarcia umowy.

Oficjalne materiały Ministerstwa Finansów odnoszą obowiązek do informacji o umowach zawartych od 1 lipca 2026 r., a rekomendowane treści upoważnień dla kont jednostek wprost odwołują się do „udostępniania informacji o umowach zawartych od dnia 1 lipca 2026 r. i ich aktualizacji”.

W praktyce oznacza to, że przy sprawach z przełomu czerwca i lipca 2026 r. nie wolno patrzeć wyłącznie na datę faktury, datę realizacji albo datę płatności. Kluczowe jest ustalenie, kiedy doszło do zawarcia umowy lub zamówienia.

Przykład: jeżeli zamówienie zostało skutecznie zaakceptowane 28 czerwca 2026 r., a faktura została wystawiona 3 lipca 2026 r., nie można automatycznie przyjmować, że sprawa podlega CRU JSFP tylko dlatego, że faktura jest lipcowa. Trzeba ustalić rzeczywistą datę zawarcia umowy.

2. Podstawowy test: czy sprawa może podlegać CRU JSFP?

Dla pracownika merytorycznego najważniejszy jest prosty test wstępny, ale nie wolno go upraszczać do pytania: „czy jednostka coś kupuje?”. To za mało.

Na poziomie ustawowym obowiązek dotyczy informacji o umowie zawartej przez jednostkę sektora finansów publicznych albo na jej rzecz, jeżeli umowa spełnia łącznie warunki wskazane w art. 34a ust. 1 ustawy o finansach publicznych: stanowi zamówienie w rozumieniu art. 7 pkt 32 Prawa zamówień publicznych oraz została zawarta w formie pisemnej, dokumentowej, elektronicznej albo innej formie szczególnej.

To oznacza, że odpłatne nabycie dostawy, usługi albo robót budowlanych jest tylko pierwszym sygnałem do analizy. Nie jest jeszcze pełnym testem kwalifikacyjnym.

Pracownik merytoryczny powinien więc zadać trzy pytania:

  1. Czy jednostka odpłatnie nabywa dostawę, usługę albo robotę budowlaną?
  2. Czy mamy do czynienia z umową zawartą przez JSFP albo na rzecz JSFP?
  3. Czy umowa została zawarta w jednej z form wskazanych w art. 34a ust. 1 ustawy o finansach publicznych?

Dopiero pozytywna odpowiedź na te pytania oznacza, że sprawa powinna zostać skierowana do dalszej kwalifikacji pod kątem CRU JSFP.

3. Uwaga na umowy niespełniające warunku formy

Nie każda czynność zakupowa automatycznie będzie obowiązkowo publikowana w CRU JSFP. Jeżeli sprawa nie spełnia warunku formy z art. 34a ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, trzeba odróżnić obowiązek publikacji od możliwości publikacji.

Art. 34a ust. 6 przewiduje bowiem, że kierownik jednostki może udostępniać i aktualizować w CRU JSFP również informacje o umowie, która stanowi zamówienie, ale nie spełnia warunku formy określonego w art. 34a ust. 1 pkt 2.

  • umowa spełniająca warunki z art. 34a ust. 1 co do zasady wchodzi do reżimu obowiązkowego,
  • umowa niespełniająca warunku formy może być objęta publikacją fakultatywnie, jeżeli kierownik jednostki przyjmie takie rozwiązanie.

Dlatego przy zakupach telefonicznych, ustnych, szybkich zakupach internetowych albo sytuacjach, w których dokumentacja jest niepełna, pracownik merytoryczny nie powinien sam przesądzać sprawy. Powinien przekazać dokumenty i opisać, jak faktycznie doszło do zamówienia: przez e-mail, formularz, platformę zakupową, akceptację regulaminu, potwierdzenie zamówienia, podpisanie dokumentu albo inną czynność.

4. Najpierw trzeba sprawdzić wyłączenia

Nie każda umowa spełniająca podstawowy test trafi do CRU JSFP. Art. 34a ust. 5 ustawy o finansach publicznych przewiduje kategorie umów, o których informacji nie zamieszcza się w Centralnym Rejestrze Umów JSFP. To element, którego nie wolno pomijać w procedurze.

Ustawowe wyłączenia obejmują m.in. określone umowy zawierane przez służby specjalne, placówki zagraniczne RP, jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej, umowy wskazane przez odesłanie do art. 11 ust. 2 pkt 1 Prawa zamówień publicznych, zamówienia z art. 14 Prawa zamówień publicznych, określone czynności operacyjno-rozpoznawcze, część umów w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa oraz informacje o umowach o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zamieszczane na stronie NFZ.

Dla pracownika merytorycznego nie oznacza to, że ma samodzielnie interpretować wszystkie wyłączenia. Oznacza to natomiast, że powinien rozpoznać sprawy, które wymagają szczególnej oceny.

Sygnałem ostrzegawczym powinny być zwłaszcza sprawy dotyczące:

  • obronności lub bezpieczeństwa,
  • infrastruktury krytycznej,
  • cyberbezpieczeństwa,
  • czynności operacyjnych lub rozpoznawczych,
  • świadczeń zdrowotnych finansowanych przez NFZ,
  • umów nietypowych, dla których w jednostce stosuje się szczególne podstawy wyłączenia z Prawa zamówień publicznych.

Jeżeli pracownik merytoryczny widzi taki kontekst, nie powinien wpisywać sprawy do standardowego obiegu bez oznaczenia ryzyka. Powinien przekazać ją do osoby lub komórki odpowiedzialnej za kwalifikację CRU JSFP.

5. Rola pracownika merytorycznego: przygotować dane, nie zastępować kierownika jednostki

Za udostępnianie informacji o umowach w CRU JSFP odpowiada kierownik jednostki sektora finansów publicznych. Ministerstwo Finansów na swojej stronie poświęconej rejestrowi wyraźnie wskazuje, że za udostępnianie informacji o umowach w tym systemie odpowiedzialni są kierownicy jednostek sektora finansów publicznych.

Pracownik merytoryczny nie powinien więc na własną rękę rozstrzygać, że dana sprawa „na pewno nie idzie do CRU”, jeżeli nie wynika to z procedury wewnętrznej i nadanych mu kompetencji.

Jego rola powinna polegać przede wszystkim na:

  • zebraniu danych i dokumentów źródłowych,
  • opisaniu rzeczywistego charakteru zakupu,
  • wskazaniu wykonawcy,
  • ustaleniu wartości i okresu realizacji,
  • wskazaniu źródła finansowania,
  • oznaczeniu sytuacji nietypowych,
  • przekazaniu sprawy do dalszej kwalifikacji.

W dobrze zorganizowanej jednostce pracownik merytoryczny nie musi być specjalistą od CRU JSFP. Powinien jednak wiedzieć, kiedy sprawa może wymagać wpisu, kiedy wymaga wyłączenia, a kiedy wymaga dodatkowej oceny prawnej, finansowej lub organizacyjnej.

6. Jakie dane są potrzebne do CRU, a jakie tylko do wewnętrznej weryfikacji?

To bardzo ważne rozróżnienie. Nie wszystkie dane zbierane w jednostce są danymi przeznaczonymi do publikacji w CRU JSFP.

Art. 34a ust. 7 ustawy o finansach publicznych wskazuje zakres informacji udostępnianych i aktualizowanych w CRU JSFP. Obejmuje on m.in. numer umowy, datę zawarcia, okres, oznaczenie stron, przedmiot, wartość, informację o finansowaniu ze środków z art. 5 ust. 1 pkt 2-3, status umowy i dzień zakończenia obowiązywania, a także podstawy nieudostępnienia lub aktualizacji.

Rozporządzenie doprecyzowuje m.in. oznaczenie stron umowy. W przypadku podmiotu krajowego chodzi o nazwę lub firmę, REGON, NIP — jeżeli został zamieszczony w bazie REGON — oraz adres siedziby albo wykonywania działalności gospodarczej. W przypadku osoby fizycznej jako strony umowy chodzi o imię i nazwisko.

To oznacza, że trzeba oddzielić dwie warstwy danych:

Minimum do publikacji w CRU JSFP

  • numer umowy, jeżeli nadano,
  • data zawarcia,
  • okres, na jaki umowa została zawarta,
  • oznaczenie stron w zakresie wymaganym przepisami,
  • opis przedmiotu,
  • wartość,
  • informacja o finansowaniu ze środków wskazanych w art. 5 ust. 1 pkt 2-3 ustawy o finansach publicznych,
  • status i dzień zakończenia obowiązywania,
  • informacje dotyczące wyłączenia jawności lub aktualizacji, jeżeli występują.

Dane pomocnicze wewnętrzne

  • wydruk lub odpis z CEIDG albo KRS,
  • pełnomocnictwo osoby reprezentującej wykonawcę,
  • dane kontaktowe opiekuna sprawy po stronie wykonawcy,
  • korespondencja ofertowa,
  • formularz zapotrzebowania,
  • notatka z wyboru wykonawcy,
  • potwierdzenie dostępności środków,
  • numer sprawy w lokalnym systemie,
  • dokumenty księgowe i akceptacyjne.

Błąd polega na tym, że dane potrzebne lokalnie do weryfikacji zaczyna się traktować jako dane do publikacji. Nie wszystko, co jednostka posiada w aktach sprawy, powinno trafić do CRU JSFP.

7. Co pracownik merytoryczny powinien zebrać przed przekazaniem sprawy dalej?

Przed przekazaniem sprawy do dalszej obsługi pracownik merytoryczny powinien przygotować co najmniej:

  1. Dokument potwierdzający zawarcie lub podstawę zawarcia umowy.
    Może to być umowa, zamówienie, zaakceptowana oferta, potwierdzenie zamówienia, korespondencja e-mail, dokument z platformy zakupowej albo inny dokument pokazujący, jak doszło do zobowiązania.
  2. Informację o dacie zawarcia umowy.
    Nie zawsze będzie to data faktury. Czasem będzie to data podpisu, akceptacji oferty, potwierdzenia zamówienia albo przyjęcia warunków.
  3. Opis przedmiotu umowy.
    Opis powinien być konkretny, ale bez nadmiarowych danych. Nie powinien być mechaniczną kopią całej umowy, dokumentacji technicznej albo korespondencji.
  4. Wartość umowy.
    Rozporządzenie wskazuje, że wartość umowy stanowi całkowita wartość określona w umowie, a przy umowie na czas nieoznaczony wartość za pierwsze 48 miesięcy. Jeżeli wartość nie została określona w umowie, bierze się pod uwagę środki, które jednostka zamierza przeznaczyć na realizację umowy. Wartość opcji i wznowień należy uwzględnić, a VAT nie jest uwzględniany.
  5. Informację o okresie obowiązywania albo realizacji.
    Trzeba odróżnić datę zawarcia umowy, okres obowiązywania, termin wykonania oraz dzień zakończenia obowiązywania umowy.
  6. Dane wykonawcy potrzebne do oznaczenia strony umowy.
    Dane do publikacji należy ustalać zgodnie z przepisami, ale lokalnie jednostka może potrzebować szerszej dokumentacji weryfikacyjnej.
  7. Informację o źródle finansowania.
    W szczególności trzeba oznaczyć, czy umowa jest finansowana ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2-3 ustawy o finansach publicznych.
  8. Informację, czy sprawa ma charakter nietypowy.
    Chodzi zwłaszcza o dane osobowe, tajemnicę przedsiębiorcy, bezpieczeństwo, obronność, NFZ, wiele jednostek, CUW, finansowanie z kilku źródeł albo trudność w ustaleniu daty zawarcia.

8. Plan finansowy lub budżet — ważna wskazówka organizacyjna, ale nie wolno mieszać jej z testem ustawowym

W praktyce trzeba ustalić, czy dana umowa obciąża plan finansowy lub budżet konkretnej jednostki. Oficjalne FAQ Ministerstwa Finansów wskazują, że w ramach konta jednostki w systemie CRU JSFP muszą być udostępniane informacje o umowach, które obciążają plan finansowy lub budżet danej jednostki, niezależnie od tego, kto formalnie zawarł umowę.

Trzeba jednak uważać na sposób sformułowania tej zasady. Obciążenie planu finansowego lub budżetu nie powinno być przedstawiane pracownikowi jako literalny trzeci warunek z art. 34a ust. 1 ustawy o finansach publicznych. Art. 34a ust. 1 mówi o umowie stanowiącej zamówienie oraz o odpowiedniej formie zawarcia. Kwestia planu finansowego jest natomiast bardzo ważna organizacyjnie: pomaga ustalić, na koncie której jednostki informacja powinna zostać udostępniona i kto odpowiada za proces.

Dla pracownika merytorycznego praktyczny wniosek jest prosty: trzeba wskazać źródło finansowania i jednostkę, której plan finansowy lub budżet zostanie obciążony, ale ostateczna kwalifikacja powinna wynikać z procedury przyjętej w jednostce.

9. Szczególna ostrożność przy opisie przedmiotu umowy

Opis przedmiotu umowy jest jednym z najbardziej ryzykownych pól. Z jednej strony powinien być na tyle konkretny, żeby publicznie było wiadomo, czego dotyczy umowa. Z drugiej strony nie powinien ujawniać danych zbędnych, prywatnych, wrażliwych albo technicznych.

Dobre opisy

  • Zakup licencji na oprogramowanie biurowe dla pracowników jednostki.
  • Usługa przeprowadzenia szkolenia z obsługi systemu finansowo-księgowego.
  • Dostawa materiałów biurowych na potrzeby sekretariatu jednostki.

Złe opisy

  • Usługa.
  • Zakup.
  • Zgodnie z umową.

Równie zły może być opis zbyt szczegółowy, który zawiera dane osobowe, adresy prywatne, numery dokumentów, dane zdrowotne, dane osób trzecich, szczegóły zabezpieczeń IT albo informacje, które powinny zostać ocenione pod kątem ograniczenia jawności.

Opis powinien informować, ale nie powinien ujawniać więcej, niż wynika z celu CRU JSFP i przepisów o zakresie danych.

10. Kiedy pracownik powinien zatrzymać sprawę i zgłosić wątpliwość?

Pracownik merytoryczny powinien przekazać sprawę do dodatkowej oceny, gdy:

  • nie wiadomo, czy doszło do zawarcia umowy,
  • nie wiadomo, w jakiej formie zawarto umowę,
  • data zawarcia jest niejasna,
  • wykonawcą jest osoba fizyczna,
  • sprawa dotyczy osoby prowadzącej JDG, ale dokumenty zawierają dane prywatne,
  • występują dane osobowe osób trzecich,
  • wykonawca zastrzegł tajemnicę przedsiębiorcy,
  • przedmiot dotyczy bezpieczeństwa, cyberbezpieczeństwa, obronności lub infrastruktury krytycznej,
  • sprawa może podlegać wyłączeniu z art. 34a ust. 5,
  • umowa jest zawierana przez jedną jednostkę na rzecz innej,
  • umowa dotyczy kilku jednostek,
  • finansowanie pochodzi z kilku źródeł,
  • nie da się ustalić wartości umowy,
  • pojawia się aneks, wznowienie, opcja, przedłużenie, wypowiedzenie albo korekta danych.

Wątpliwość nie jest błędem. Błędem jest przemilczenie wątpliwości i przekazanie niepełnych albo niezweryfikowanych danych.

11. Minimalna checklista dla pracownika merytorycznego

Przed przekazaniem sprawy dalej warto odpowiedzieć na następujące pytania:

  1. Czy sprawa dotyczy odpłatnego nabycia dostawy, usługi albo robót budowlanych?
  2. Czy umowa została zawarta przez JSFP albo na rzecz JSFP?
  3. Czy umowa została zawarta od 1 lipca 2026 r.?
  4. Czy ustalono formę zawarcia umowy: pisemną, dokumentową, elektroniczną albo inną szczególną?
  5. Jeżeli forma jest niejasna — czy sprawa została oznaczona do dodatkowej oceny?
  6. Czy sprawdzono, czy sprawa może podlegać wyłączeniu z art. 34a ust. 5?
  7. Czy ustalono datę zawarcia umowy?
  8. Czy ustalono okres, na jaki umowa została zawarta?
  9. Czy opis przedmiotu jest konkretny, ale bez danych nadmiarowych?
  10. Czy ustalono wartość umowy zgodnie z dokumentami źródłowymi?
  11. Czy uwzględniono opcje i wznowienia, jeżeli występują?
  12. Czy nie pomylono wartości umowy z kwotą faktycznie wydatkowaną?
  13. Czy ustalono wykonawcę i dane potrzebne do oznaczenia strony umowy?
  14. Czy oddzielono dane do publikacji od danych pomocniczych wewnętrznych?
  15. Czy wskazano źródło finansowania?
  16. Czy ustalono, która jednostka ponosi koszt albo której plan finansowy lub budżet zostanie obciążony?
  17. Czy występują dane osobowe, tajemnica przedsiębiorcy, bezpieczeństwo albo inne ograniczenia jawności?
  18. Czy załączono dokumenty źródłowe pozwalające zweryfikować dane?

Taka checklista nie zastępuje procedury wewnętrznej, ale ogranicza ryzyko błędów już na początku procesu.

12. Czego pracownik merytoryczny nie powinien robić?

Pracownik merytoryczny nie powinien:

  • uznawać automatycznie, że drobny zakup nie dotyczy CRU JSFP,
  • uznawać automatycznie, że każdy zakup podlega obowiązkowej publikacji,
  • pomijać warunku formy zawarcia umowy,
  • ignorować ustawowych wyłączeń,
  • wpisywać danych „na oko”,
  • kopiować całej umowy do opisu przedmiotu,
  • przekazywać danych pomocniczych jako danych do publikacji,
  • samodzielnie przesądzać o ograniczeniu jawności, jeżeli nie ma do tego kompetencji,
  • czekać ze zgromadzeniem danych do momentu faktury,
  • traktować CRU JSFP jako wyłącznie techniczne zadanie osoby publikującej.

Największe ryzyko organizacyjne polega na tym, że jednostka zaczyna analizować sprawę dopiero po zawarciu umowy, gdy dokumenty są rozproszone między e-mailami, fakturami, zamówieniem, ofertą i notatkami pracowników.

13. Jak lokalny system może pomóc?

CRU JSFP jest centralnym, publicznym rejestrem informacji o umowach. Jednostka może jednak potrzebować własnego narzędzia do zebrania danych, obsługi obiegu, kontroli jakości, przypisania odpowiedzialności i przygotowania danych do publikacji.

W takim modelu lokalny system, taki jak Ewidencja Umów JSFP, nie zastępuje Centralnego Rejestru Umów JSFP. Pomaga natomiast uporządkować proces przed publikacją.

Dla pracownika merytorycznego szczególne znaczenie mają:

  • pola obowiązkowe,
  • słowniki i podpowiedzi,
  • kontrola kompletności danych,
  • możliwość załączania dokumentów,
  • statusy spraw,
  • ścieżka akceptacji,
  • oznaczanie ryzyk,
  • oddzielenie danych roboczych od danych do publikacji,
  • historia zmian,
  • rejestr czynności i audyt procesu.

Dobrze zaprojektowany system nie powinien wymuszać na pracowniku merytorycznym samodzielnej interpretacji wszystkich przepisów. Powinien prowadzić go przez proces tak, aby zebrał właściwe dane i przekazał sprawę do właściwej osoby lub komórki.

Podsumowanie

Pracownik merytoryczny nie musi być ekspertem od CRU JSFP, ale powinien rozumieć swoją rolę w procesie. To od niego często zależy, czy jednostka będzie miała kompletne, poprawne i możliwe do zweryfikowania dane.

Najważniejsze zasady są następujące:

  • obecny reżim CRU JSFP dotyczy umów zawartych od 1 lipca 2026 r.,
  • samo odpłatne nabycie dostawy, usługi albo robót budowlanych nie wystarcza do pełnej kwalifikacji,
  • trzeba sprawdzić również formę zawarcia umowy,
  • trzeba pamiętać o ustawowych wyłączeniach,
  • dane do publikacji trzeba oddzielać od danych pomocniczych wewnętrznych,
  • plan finansowy lub budżet jest ważny organizacyjnie, ale nie powinien być mylony z literalnym testem z art. 34a ust. 1,
  • wątpliwości należy oznaczać i przekazywać dalej, a nie rozstrzygać „na wyczucie”.

CRU JSFP nie jest tylko dodatkowym formularzem. To test tego, czy jednostka panuje nad swoimi umowami, zamówieniami, danymi i odpowiedzialnością.

Źródła prawne i urzędowe

  1. Ministerstwo Finansów — Centralny Rejestr Umów JSFP
    Źródło: https://www.gov.pl/web/finanse/rejestr-umow-jsfp
  2. Ministerstwo Finansów — Najczęściej zadawane pytania dotyczące CRU JSFP
    Źródło: https://www.gov.pl/web/finanse/najczesciej-zadawane-pytania2
  3. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w szczególności art. 34a-34d.
    Źródło: https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2009/1240/text.html
  4. Ustawa z dnia 4 grudnia 2025 r., Dz.U. 2025 poz. 1844, nowelizująca przepisy dotyczące CRU JSFP.
    Źródło: https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2025/1844/text.pdf
  5. Rozporządzenie z dnia 30 marca 2026 r. w sprawie Centralnego Rejestru Umów Jednostek Sektora Finansów Publicznych, Dz.U. 2026 poz. 440.
    Źródło: https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2026/440/text.pdf
  6. Ustawa z dnia 11 września 2019 r. — Prawo zamówień publicznych, w szczególności art. 7 pkt 32 oraz art. 11 ust. 2 pkt 1 i art. 14.
    Źródło: https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2024/1320/text.pdf
  7. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w zakresie ograniczeń jawności.
    Źródło: https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20011121198
  8. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny, w zakresie form czynności prawnych i zasad zawierania umów.
    Źródło: https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19640160093

Zastrzeżenie: w przypadku wątpliwości dotyczących konkretnej jednostki, jej struktury organizacyjnej, planów finansowych, upoważnień, źródeł finansowania, wyłączeń ustawowych albo sposobu publikacji informacji w CRU JSFP, warto przeprowadzić indywidualną analizę dokumentów organizacyjnych, finansowych i prawnych.

Chcesz uporządkować przygotowanie danych do CRU JSFP już na etapie merytoryki?

Możemy pomóc ułożyć formularze, role, walidacje i lokalny workflow tak, aby pracownik merytoryczny zbierał właściwe dane od razu, a publikacja do CRU JSFP była końcem uporządkowanego procesu, a nie ręcznym odtwarzaniem sprawy po fakturze.